Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - Γιάννης Αδαμίδης

Σελίδες: [1] 2 3 ... 7
1
Πολιτική - Κοινωνία / ΟΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΙ ΠΟΥ ΞΕΡΩ
« στις: Ιούνιος 16, 2009, 12:45:17 πμ »
Αν ο θεός γελάει κάθε φορά που οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, αν ο χρόνος έχει την τελευταία λέξη κάθε φορά που οι άνθρωποι ονειρεύονται κι αν η μοίρα παίζει τα δικά της παιχνίδια με τις ζωές μας, τότε κάποια τραγική ειρωνεία πρέπει να βρίσκεται πίσω από τις δολοφονίες δύο παιδιών με το ίδιο όνομα που έφυγαν από κοντά μας τόσο πρόωρα και τόσο άδικα. Δύο παιδιών που δεν θα αλλάξουν ποτέ την ιστορία αυτού του τόπου, γιατί δεν πρόλαβαν να ζήσουν, δεν τους άφησαν να ζήσουν.
 
Ο Άλεξ Μιχιασβίλι δεν χρειαζόταν δεύτερη ματιά για να καταλάβει κανείς ότι ξεχώριζε από όλα τα παιδιά της ηλικίας του. Το «Ρωσάκι» που εύκολα η κλειστή κοινωνία θα στιγμάτιζε και ακόμη πιο εύκολα όλο και αυξανόμενα ποσοστά λαού θα ζητούσαν σήμερα την απέλασή του, συγκέντρωνε πάνω του τόσες πολλές αρετές, τόσα χαρίσματα, που θα’ λεγε κανείς ότι δεν μεγάλωσε, γιατί δεν της άξιζε της ελληνικής κοινωνίας να μεγαλώσει μέσα σ’ αυτήν. Γιατί εμείς οι Έλληνες, μεγαλωμένοι στη μιζέρια, ερωτευμένοι με την μετριότητα, δεν μπορούσαμε να το δεχτούμε, δεν μπορούσαμε να το χωνέψουμε ότι ο Άλεξ σε παιδική ηλικία έκανε ό,τι δεν κάναμε εμείς μια ολόκληρη ζωή. Ήταν πολύ καλός για να τον αφήσουμε να υπάρχει, ένα πρότυπο ζωής που έπρεπε άμεσα να εξαφανιστεί.
Δεν έχει καν βρεθεί η σωρός του Άλεξ, γιατί ο Άλεξ δεν έπρεπε όχι απλά να ζήσει, δεν έπρεπε καν να έχει υπάρξει, δεν έπρεπε να βρίσκεται ούτε η παραμικρή απόδειξη ότι έστω για λίγο έζησε. Πρέπει μάλιστα να καταστραφεί ακόμα και το βίντεο που τον απεικόνιζε έξω από τον φούρνο του χωρίου να ξεναγεί με τόση ζωντάνια, καθώς και το βίντεο που τον απεικόνιζε να παίζει στο πιάνο τόσο αρμονικά που θύμιζε σολίστα, ένα κλασικό κομμάτι που εγώ που έχω τα τριπλά του χρόνια ούτε καν ξέρω ποιος το’ γραψε.
 Αν στην αρχαιότητα πετούσαν τους ανάπηρους στον Καιάδα, στη σύγχρονη κοινωνία τους μεν ανάπηρους τους έχουμε στο περιθώριο να αργοπεθαίνουν, ενώ τις αξίες τις εξαφανίζουμε πολύ πιο άμεσα. Γιατί δεν μπορούμε να δεχτούμε κάποιος να ξεχωρίζει. Κι αν δεν μπορέσουμε να τον τραβήξουμε κάτω στον πάτο που βρισκόμαστε, γιατί είναι ήδη πολύ ψηλότερα από εμάς, κάνουμε τα πάντα για να τον εξαφανίσουμε. Κι έτσι, ένα απόγευμα, ο Άλεξ ξαφνικά εξαφανίζεται.
 Ακούστηκαν τα πάντα για εκείνο το έγκλημα. Δεν είναι «η κλειστή κοινωνία της Βέροιας», δεν είναι οι παιδικές συμμορίες, οι παιδεραστές και τα κυκλώματα, είμαστε όλοι εμείς που σκοτώσαμε τον Άλεξ, που δεν μιλήσαμε ποτέ σε μια τραγωδία χωρίς ύβρη, σε ένα δράμα δίχως κάθαρση. Δεν θέλαμε ποτέ να υπάρξει ο Άλεξ, γιατί ποτέ δεν ήμασταν έτοιμοι να τον δεχτούμε.

Σάββατο βράδυ Δεκεμβρίου, με έναν πυροβολισμό στην Πλατεία Εξαρχείων πέφτει νεκρός ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, επιστρέφοντας από μια γιορτή που κατέληξε στον θάνατο. Για να είμαστε ακριβείς, επρόκειτο για την σφαίρα ενός μπάτσου που έχασε τον δρόμο της κι έπεσε πάνω σε μια αποκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά. Έτσι άλλωστε είπε ο με συγκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά Αλέξης, αυτή θα είναι και η απόφαση του δικαστηρίου. Ο Αλέξανδρος έκανε το λάθος να πάει σ’ ένα πάρτυ περνώντας τυχαία από μία πλατεία που κάποιοι τρελοί ονειρεύονται ακόμα και ζουν ελεύθερα. Το λάθος αυτό πληρώνεται μόνο με αίμα.
 Η εξουσία, για μια ακόμη φορά, έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο, η πολιτεία έκανε το καθήκον της και οι praetores urbani απέδειξαν ότι δεν θα ανεχθούν άλλους Αλέξανδρους. Και η Πλατεία στην οποία ονειρευόμασταν μετά τα βράδια μας στον Κάβουρα πρέπει να κλείσει, να γκρεμιστεί, όπως ακριβώς έκλεισε και ο Κάβουρας. Και τα όνειρά μας πρέπει να δολοφονηθούν τόσο στυγνά όσο στυγνά δολοφονήθηκε και ο Αλέξανδρος.
Ταραχές, διαδηλώσεις, αυτοκίνητα αστυνομικών να αναποδογυρίζονται, τράπεζες να καίγονται με λιγότερο φρικτό τρόπο από αυτόν που καίνε τους μικροφειλέτες τους, βιτρίνες πολυκαταστημάτων να σπάνε. Παιδιά στους δρόμους που δεν ανέχθηκαν μια κοινωνία που δολοφονεί καθημερινά κάθε όνειρο για ζωή, να δολοφονεί τόσο απροκάλυπτα και ένα αθώο παιδί. Ευτυχώς που μέσα στις ταραχές διεσώθη το δέντρο του Κακλαμάνη, για να μπορέσει ο τελευταίος μέσα στο νέο χρόνο να κόψει όσα πεύκα απέμειναν στην Αθήνα. Οι δε αντιδράσεις με αφορμή την απροκάλυπτη δολοφονία του Αλέξανδρου και αιτίες τις καθημερινές απροκάλυπτες δολοφονίες κάθε προσπάθειας για ζωή δεν κράτησαν παρά ένα μήνα και ο Αλέξανδρος, που συμβόλιζε την αθωότητα της νεαρής ηλικίας που δολοφονείται στυγνά από έναν μπάτσο, μετά από ένα μήνα ξεχάστηκε.

Οι Αλέξανδροι που ξέρω είναι πια νεκροί. Τα αφιερώματα στον Άλεξ σταμάτησαν. Οι διαδηλώσεις του Δεκεμβρίου κόπασαν κι έμεινε μόνο η απαίσια εκείνη εικόνα με τα προστατευτικά σίδερα μπροστά στα τζάμια τραπεζών και καταστημάτων στο κέντρο της Αθήνας, για να μας θυμίζει ότι κάποτε -ναι- και εμείς αντιδράσαμε για τον Αλέξανδρο και για τα όνειρά μας που σκοτώνονται έτσι απροκάλυπτα. Κατά τα λοιπά, συνεχίζουμε όλοι να ζούμε στη μιζέρια της καθημερινότητάς μας, αυξάνοντας μέρα με τη μέρα τη μοιρολατρία μας. Άλλωστε, ο Μεγαλέξανδρος ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος Έλληνας όλων των εποχών. Τι ανάγκη έχουμε τους άλλους Αλέξανδρους;

Ο θεός γελούσε τον Δεκέμβρη, ξέροντας πόσο λίγο θα κρατούσαν οι διαδηλώσεις, τα όποια δάκρυα για τον Άλεξ στέγνωσαν, ο χρόνος έβγαλε από πάνω μας καθετί που θυμίζει τους Αλέξανδρους που έφυγαν, και η μοίρα συνεχίζει να παίζει καθημερινά τα δικά της παιχνίδια, σκοτώνοντας ακάθεκτη κάθε μας όνειρο. Κι όμως… Τη στιγμή που ο χρόνος έκανε τα πάντα για να ξεθωριάσει τους Αλέξανδρους σε έναν λαό που δεν φημίζεται για την μνήμη του, τη στιγμή που η μοίρα δολοφονεί καθημερινά κάθε μας όνειρο και την ίδια στιγμή που ο θεός, άριστος μαέστρος, αφήνει τα πράγματα να ρέουν στην κατεύθυνση που αυτός επιθυμεί, γιατί μέσα στις καρδιές μας συνεχίζουν να υπάρχουν ανεξίτηλα και οι δύο Αλέξανδροι; Ίσως γιατί ό,τι χαράζεται βαθιά μέσα στην ψυχή και τη μνήμη μας δεν ξεθωριάζει, μένει για πάντα μέσα μας, ίσως γιατί η μοίρα που συνωμοτεί με τον χρόνο, δεν μπορεί τελικά να διώξει από μέσα μας τους Αλέξανδρους.

Οι Αλέξανδροι που ξέρω δεν είναι πια νεκροί. Όλα όσα φαίνονταν ότι θα άλλαζαν την πορεία αυτού του τόπου προς το καλύτερο δεν εξαφανίστηκαν. Τον Άλεξ δεν θα τον βρούμε στα θεμέλια της οικοδομής που έψαχναν εκείνο το Σάββατο με τη μητέρα του δίπλα να παρακολουθεί με αναφιλητά και την αλήθεια για την σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξανδρο δεν θα την βρούμε στις απανωτές νεκροτομές στο άψυχο σώμα του. Γιατί οι Αλέξανδροί μας με την σύντομη διακριτική παρουσία τους και την αλήθεια που χωρίς τυμπανοκρουσίες μετέφεραν είναι βιώμά μας, κομμάτι δικό μας. Και θα είναι πάντα μέσα μας, γιατί τα συναισθήματα δεν πνίγονται, τα κομμάτια μας δεν διαγράφονται, τα βιώματά μας δεν σκοτώνονται. Ό,τι έχει χαραχτεί στην ψυχή και τη μνήμη μας κανείς δεν μπορεί να το σβήσει και ποτέ δεν ξεχνίεται γιατί το κουβαλάμε.
 Η σωρός του Άλεξ δεν βρέθηκε, γιατί ο Άλεξ ζει μέσα μας. Η σφαίρα που πήρε σε μια στιγμή τη ζωή του Αλέξανδρου στην Πλατεία Ελευθερίας χτύπησε αυτόματα και την καρδιά τη δική μας. Κι είναι και η δική μας καρδιά ματωμένη, με μια πληγή που δεν θεραπεύεται από τον χρόνο. Ό,τι έχουμε μέσα μας με κανένα μέσο καταστολής δεν πεθαίνει. Αυτό που πνέει τα λοίσθια είναι το ψέμα με το οποίο μεγάλωσε η ελληνική κοινωνία, αυτή που αργοπεθαίνει καθημερινά είναι η ψευδαίσθηση ότι θα ζούμε για πάντα με τη μετριότητα και τη μικροψυχία.
Πίσω από τις λέξεις, πίσω από την επιφάνεια των πραγμάτων, πίσω από τις δολοφονίες, βρίσκεται μια εικόνα που γίνεται συναίσθημα, ένα συναίσθημα που χαράζει την ψυχή μας, μια αλήθεια που γίνεται βίωμα. Και αρκεί μια στιγμή για να αλλάξει τη ζωή μας. Και οι ζωές που έφυγαν είναι εδώ, μέσα μας, για πάντα εδώ. Γιατί ό,τι χαράζει την ψυχή μας μένει εκεί για πάντα. Και οι Αλέξανδροι που ξέρω με την αλήθεια που μετέφεραν είναι μέσα εκεί.

2
Πολεμικό Ναυτικό / Re: MONIMADES STO FORUM TOU POLEMIKOU NAUTIKOU
« στις: Μάρτιος 31, 2009, 02:01:37 πμ »
Αν και δεν συμφωνώ με τις προσωπικές επιθέσεις και τους χαρακτηρισμούς που κάνεις σε άλλους χρήστες του forum,
είναι τόσο μεγάλη η χαρά μου που σε ξαναβλέπω εδώ μετά από τόσο καιρό,
που δεν θα μπορούσα να μην την εκφράσω.

Δεν είναι μόνο ότι πήρες το μέρος μου.
Αυτό είναι το λιγότερο.
Είναι ότι μπορώ να καταλάβω ότι μιλάς αυθεντικά και γράφεις αυτό που πραγματικά σκέφτεσαι, χωρίς σκοπιμότητες και υστεροβουλία,
έστω και με ύφος που δεν επιδοκιμάζεται πάντα.

Ελπίζω και εύχομαι να είσαι καλά.
Take care…
Κι αν θες να με ακούσεις,
μην μιλάς πάντα τόσο επιθετικά για άλλους σε προσωπικό επίπεδο,
γιατί πολλές φορές έτσι χάνεις το δίκιο σου.

Όχι μόνο στο forum,
γενικά μιλάω.
Κερδισμένος στη ζωή είναι αυτός που κρατά την ψυχραιμία του και κάνει κάποιες φορές κι ένα βήμα πίσω,
παρόλο που εκ πρώτης όψεως αυτός φαίνεται ο χαμένος.

Αυτός ο τρόπος δράσης πιστεύω ότι είναι ο αποτελεσματικότερος
αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ,
(όχι πάντα με επιτυχία).

Σε κάθε περίπτωση,
σ’ ευχαριστώ για όλα…

3
Το θέμα δεν είναι τι θεωρεί ο ίδιος, αλλά τι θεωρούν οι χρήστες και οι διαχειριστές του forum.

 Και με δεδομένο ότι
 κατά πρώτον έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που συνέβησαν όσα συντέλεσαν στο ban του συγκεκριμένου, αλλά και των υπόλοιπων χρηστών,

 κατά δεύτερον ενώ για τις συγκρούσεις ευθύνονται πάντα (τουλάχιστον) δύο, στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο ένας την πλήρωσε

 και κατά τρίτον ο συγκεκριμένος χρήστης έχει ήδη απολυθεί εδώ και δύο χρόνια περίπου, ως εκ τούτου ελάχιστες θα είναι οι παρεμβάσεις που θα έχει να κάνει (αν τελικά κάνει)

και σε κάθε περίπτωση επειδή όσο περνάνε τα χρόνια τόσο αποστασιοποιούμαστε από ένα γεγονός (χωρίς να το ξεχνάμε), όποιο κι αν είναι αυτό

θεώρησα ότι τουλάχιστον σε συμβολικό επίπεδο θα ήταν μια κίνηση καλής θέλησης ενόψει και της νέας μορφής και εμφάνισης του forum να αρθεί το ban των ελάχιστων χρηστών που έγιναν ban, ανεξαρτήτως του αν θα το ζητήσουν οι ίδιοι ακόμα και αν δεν ξαναγράψουν σ’ αυτό.

Αυτά ήταν όσα είχα να πω και ενόψει της ήδη διατυπωθείσας αρνητικής προδιάθεσης στο αίτημά μου, δεν υπάρχει λόγος να επανέλθω.

4
Είναι κάτι που ήθελα εδώ και πολύ καιρό να γράψω, αλλά το κάνω σήμερα, επειδή μου δόθηκε αφορμή από post τρίτου χρήστη, άσχετο με την θεματική ενότητα στην οποία στάλθηκε.

Είναι δεδομένο ότι κατά καιρούς παρατηρούνται ακρότητες από αρκετούς χρήστες και συγκρούσεις στο forum με προσωπικές επιθέσεις και ύβρεις που παρά τον αρχικό χαβαλέ που προκαλούν, φτάνουν στο σημείο να μειώνουν κατά πολύ το κύρος του forum και στο τέλος κουράζουν ή ακόμα και αηδιάζουν, προκαλώντας την αγανάκτηση αρκετών αναγνωστών.

Οι συγκρούσεις βέβαια αυτές είναι ως ένα βαθμό αναμενόμενες, γιατί είναι στην ίδια την φύση των ανθρώπων, πολλώ δε μάλλον τη στιγμή που έχουν το μικρότερο δυνατό κόστος, δεδομένου ότι οι χρήστες κρύβονται πίσω από ψευδώνυμα. Έτσι, μπορούν να «ξεκατινίαζονται» μεταξύ τους στο διαδίκτυο και μόλις κλείσουν το pc να επιστρέψουν, έχοντας ήδη εκτονωθεί, στην κοινωνικά αποδεκτή ανθρώπινη συμπεριφορά.

Με δεδομένο, λοιπόν, ότι στο forum αυτό κυριαρχεί η ελευθερία λόγου και έκφρασης, τα δε post δεν λογοκρίνονται παρά μόνο εκ των υστέρων και για πολύ σοβαρό λόγο, με δεδομένο επίσης ότι πολλοί έχουν υποδυθεί για τους δικούς τους λόγους κατά το παρελθόν ή και το παρόν ακόμα πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που πραγματικά είναι και με δεδομένο τέλος ότι πολλοί παρεκτράπησαν σε διάφορες συζητήσεις για σημαντικούς ή ανούσιους λόγους, θα ήταν ίσως άδικο μόνο ελάχιστοι να έχουν αποκλειστεί.
 
Δεν είναι ο periplanwmenos ο μόνος χρήστης αυτού του forum ο οποίος έγινε ban για λόγους που δεν θα ήταν σκόπιμο μετά από τόσο καιρό να εξετάσουμε, είναι όμως ένας από τους ελάχιστους στα λίγα αυτά χρόνια λειτουργίας του forum.

Σήμερα το forum, αλλά και το ίδιο το site, άλλαξε εμφάνιση και μορφή, μπαίνοντας σε νέα εποχή, όπως εμφάνιση και μορφή αλλάζουμε κι εμείς. Μεγαλώνουμε, μαθαίνοντας καθημερινά περισσότερα πράγματα από τη ζωή, διδασκόμενοι από τα λάθη μας αν κι ενίοτε… κάνουμε πάλι τα ίδια. Όμως έτσι είναι οι άνθρωποι.

Ακρότητες γίναν πολλές και από παντού, κανείς δεν το αρνείται, και πράγματα για τα οποία όσοι τα δημιούργησαν, σήμερα έχουν μετανιώσει. Δεν υπάρχει λόγος να ανατρέξουμε στο παρελθόν για να δούμε πού έφταιξε ο periplanwmenos, γιατί αν το κάναμε, θα βλέπαμε ότι ξεκίνησε να γράφει έχοντας τις καλύτερες των προθέσεων. Καλό θα ήταν λοιπόν πέρα από υποκειμενικά στοιχεία, να σταθούμε στο ένα και μόνο αντικειμενικό. Ότι μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε. Αλλάζουμε και διαφέρουμε.

Ενόψει όλων των παραπάνω θα πρότεινα να αρθεί το ban στον χρήστη periplanwmeno, όπως και σε κάθε άλλον από τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού χρήστες που έγιναν ban, γιατί όσο είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων οι συγκρούσεις, άλλο τόσο είναι χαρακτηριστικό των καλλιεργημένων ανθρώπων η έλλειψη διακρίσεων και αποκλεισμών.

Περιμένοντας μια απάντηση από τους διαχειριστές του forum σε ένα αίτημα νομίζω λογικό, σίγουρα όμως ανθρώπινο,
Φιλικά πάντα,
Γιάννης Αδαμίδης

ΥΓ: Δεν είναι «φίλος μου» ο periplanwmenos όπως γράφτηκε στο post από το οποίο πήρα αφορμή να ζητήσω την άρση της απαγόρευσης εισόδου όσων χρηστών έγιναν ban, ωστόσο θα μπορούσε κάλλιστα να είναι, σε αντίθεση με άλλους που δεν θα μπορούσαν, γιατί η ανθρώπινη φύση, πέραν όλων των άλλων, είναι και επιλεκτική. Επιλέγει ανάμεσα από χαρακτήρες που ξεδιπλώνουν ελεύθερα και χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις την προσωπικότητά τους.

5
Πολεμικό Ναυτικό / Re: O ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΝΝΑ!
« στις: Φεβρουάριος 06, 2009, 01:39:33 πμ »
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να προσλάβεις έναν ναυτάκο να σου γράφει τα posts σου, γιατί με το ύφος που χρησιμοποιείς εκτίθεσαι.
Αν δεν βρεις, ανάθεσέ το στην Τριανταφυλλιά.

Επίσης, ένα βασικό προσόν αυτού που φοράει τη μάσκα και λέει ψέματα είναι να έχει καλή μνήμη (δεν το’ χεις…).

01 Οκτωβρίου μαθαίνεις για τη μετάθεσή σου στη ΝΔΑ.

29 Οκτωβρίου ήσουν στη ΝΔΑ εδώ και καιρό (μια ζωή και σήμερα) και πήρες απόσπαση για νησί («έλα να πάμε στο νησί, η μάνα σου εγώ κι εσύ»).

03 Νοεμβρίου είδες ότι στα νησιά έχει δουλειά.

13 Νοεμβρίου ξαναγύρισες στη ΝΔΑ.

23 Νοεμβρίου ξαναπαίρνεις απόσπαση (πρόσεξε! θα πάθεις ναυτία).

08 Ιανουαρίου ξαναγυρίζεις εδώ στη ΝΔΑ.

15 Ιανουαρίου στην κοπή της πίτας (ποιος πήρε το φλουρί;) μάθατε ότι πάει εξωτερικό (από ποιον;).

και 6 Φεβρουαρίου μαθαίνεις τα νέα λόγω καμαρώτου (συνήθως το αντίστροφο γίνεται).

Το δε msn σου είναι vysmatofagos@hotmail.com (οποία σύμπτωσις…)

Ευτυχώς δεν θα είσαι στα νύχια του, διότι… είσαι τα νύχια του.


Περιορίζομαι απλώς να επαναλάβω ότι αυτά ας τα βλέπουν όσοι τον κάνανε αρχιπλοίαρχο και κυρίως όσοι τυχόν σκέφτονται να τον κρατήσουν. Αυτοί είναι που  γελοιοποιούνται κυρίως, όχι ο ίδιος που προσπαθεί απεγνωσμένα να περισώσει το κύρος του («Οι διαφορετικες εξοδοι απο νησι σε νησι δεν ισχυουν, παντου ενας κανονας οπως λεει αυτος που τον επεβαλε», «Mas trexei o typos alla einai dikaios kai ta off einai 15 - 15 sta nhsia me dikh toy apofash») και να διαφημίσει σε αυτούς προς τους οποίους πραγματικά απευθύνεται τον εαυτό του («Πολυ μας εχει στη γραμμη», «ολο ζηταει πιο πολλα απο εμας». «Ας ερθει και καποιος χαλαρος να το διαλυσουμε ρε παιδια»), υποδυόμενος τον ναύτη.

6
Πολεμικό Ναυτικό / Re: μεταθεση χωρις βυσμα??!!
« στις: Νοέμβριος 13, 2008, 12:29:55 πμ »
Ίσως θα' πρεπε να ξεκαθαρίσουμε κάτι:
Ο...βυσματοφάγος  :oops: Παλιάτσος πολεμούσε (και πολεμά) μόνο τα μικρομεσαία βύσματα,
κάποιους φουκαράδες δηλαδή που βρέθηκαν στο Ναυτικό μέσω ενός γνωστού του γνωστού τους και πάει λέγοντας,
καθώς και εκείνους των οποίων οι γονείς τους τηλεφωνούσαν για να διαμαρτυρηθούν.

Μπροστά στα αληθινά μεγάλα βύσματα,
ο έχων τη φήμη του σκληρού διοικητή,
ουδέποτε έχει εναντιωθεί,
στέκεται και βαράει προσοχή,
και φωνάζει ένα "μάλιστα" τόσο δυνατό
που ακούγεται απ' το Σκαραμαγκά μέχρι την Πειραϊκή.

Και -ίσως- αυτή η συμπεριφορά είναι πολύ χειρότερη από άλλων Διοικητών που ανέχονται πρόσωπα και καταστάσεις,
γιατί αυτή η συμπεριφορά, σε συνδυασμό με τη μη επιβράβευση όσων φιλότιμων, εργατικών, προβλεπόμενων και μη βυσματούχων είχαν ανά καιρούς την ατυχία να τον έχουν διοικητή,
δημιουργεί ανισότητες.

Και φυσικά, με βάση όλα τα παραπάνω,
 όπως τα έζησαν όσοι τον γνώρισαν,
πολύ απέχει από το να χαρακτηριστεί δίκαιος.

7
Πολεμικό Ναυτικό / Re: ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ
« στις: Νοέμβριος 08, 2008, 02:11:43 πμ »
Και θα μείνεις από πέντε έως οκτώ ώρες, τις περισσότερες όρθιος και νηστικός, στο Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιά, μαζί με άλλα 30-50 περίπου άτομα και έναν κελευστή που θα διστάζει να πάει ή να στείλει κάποιον από εσάς μέχρι απέναντι στα Goody's, ενώ οι άλλοι θα έχουν ήδη φάει, ήδη τακτοποιηθεί και ήδη πάρει θαλάμους.

Γι' αυτό καλύτερα την ακτινογραφία να την έχετε μαζί σας...

Το περιστατικό που περιγράφω έγινε πέρσι τέτοια εποχή.

Βασικά, έχουν μηχάνημα για να βγάλεις ακτινογραφία μέσα στο Κέντρο Κατάταξης και σου βγάζουν επιτόπου, χωρίς περαιτέρω ταλαιπωρία σε σχέση με τους υπόλοιπους. Αλλά, αν χαλάσει, όπως συχνά συμβαίνει; Το ρισκάρεις;

8
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Σεπτέμβριος 20, 2008, 01:16:57 μμ »
Πόσες μέρες πήρατε άδεια ορκωμοσίας;

9
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Ιούνιος 29, 2008, 11:56:43 πμ »
ΠΥ σημαίνει Πληρωμάτων Υπηρεσιών και υπάρχει και ιεραρχικά χαμηλότερο το ΠΤ που σημαίνει Πληρωμάτων Τμημάτων.

Λέγοντας «Πιλάφια» εννοούμε το σύνολο των ένστολων μονίμων του Πολεμικού Ναυτικού (αξιωματικούς και υπαξιωματικούς χωρίς διάκριση). Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως μειωτικά, όχι μόνο από τους πολίτες, αλλά και τους ένστολους μεταξύ τους και προέρχεται από το βασικό φαγητό του Ναυτικού.

Καταλαβαίνω την οργή σας με κάποιους ανθρώπους που στην πολιτική σας ζωή δεν θα τους είχατε ούτε για να σας δέσουν τα κορδόνια των παπουτσιών σας, ανθρώπους εντελώς κενούς περιεχομένου, που εκμεταλλευόμενοι την θέση τους και την στολή τους βγάζουν στην επιφάνεια σύνδρομα που χρήζουν επείγουσας ψυχιατρικής έρευνας, που σας προσβάλλουν, θίγουν την προσωπικότητα σας και σας βασανίζουν χωρίς λόγο. Η καλύτερη στάση, αν θέλετε την γνώμη μου είναι να τους αγνοήσετε εντελώς. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά μόνο με το να τους αγνοείτε τους κάνετε να καταλάβουν την ασημαντότητά τους.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί κάνετε τη διάκριση ανάμεσα σε ΣΜΥΝ και ΣΝΔ, φτάνοντας τελικά να απενοχοποιήσετε όσους προέρχονται από τη ΣΝΔ.
 Τα παιδιά της ΣΜΥΝ, ειδικά όσοι μπαίνουν τα τελευταία χρόνια μέσω πανελληνίων εξετάσεων, είναι πολύ αξιόλογα, ιδανικά ακόμα και για παρέα και, όντας σε σχολή υπαξιωματικών, δεν διακατέχονται ούτε από φιλαρχία ούτε από έπαρση. Δεν το παίζουν μελλοντικοί ΑΓΕΝ και ΑΓΕΕΘΑ, όπως πολλοί από ΣΝΔ, γιατί ξέρουν καλά ότι τέτοια αξιώματα δεν θα τα λάβουν ποτέ. Ακόμα, υπάρχουν ειδικότητες υπαξιωματικών, όπως οι ΜΗΧ, οι οποίοι έχουν περάσει για πάνω από μία δεκαετία εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες μέσα στα καράβια, κάνοντας βάρδια στο μηχανοστάσιο, δουλεύοντας σε εντελώς ανθυγιεινούς χώρους εργασίας και έχοντας να επωμιστούν τεράστιες ευθύνες. Όταν για αυτούς φτάσει η ώρα να γίνουν σημαιοφόροι (αν δεν έχουν στέρηση βαθμού από τα εντελώς αδικαιολόγητα ποινολόγια που θα τους έχουν ρίξει οι απόφοιτοι της ΣΝΔ) θα είναι τόσο κουρασμένοι που θα σκέφτονται την πρόωρη συνταξιοδότηση.
 Εξαιρέσεις υπάρχουν πολλές, δεν λέω, αλλά είναι λάθος να γενικεύουμε. Περαιτέρω, η ΣΜΥΝ έχει μια δημοκρατική παράδοση που πολύ απέχει η ΣΝΔ από το να έχει, η οποία (η τελευταία) παραμένει και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, ακόμα προσκολλημένη στον… βασιλιά (όχι αυτόν με τα ηλεκτρικά είδη) και στο… στέμμα (όχι αυτό της σταρ Ελλάς).
Χειρότεροι χοσέ από μάχιμους αξιωματικούς δεν υπάρχουν, αν θέλετε τη γνώμη μου, πάλι φυσικά με εξαιρέσεις. Από ΣΝΔ προέρχεται ο θείος, από ΣΝΔ ο τρισκατάρατος πνευματικός του πατέρας (που -ευτυχώς- έχει πια αποστρατευτεί και κρατά στο σπίτι του ένα σαμαράκι, ενθύμιο της ένδοξης καριέρας του στους θάμνους), από ΣΝΔ ο Σαλαμινιός που εκτελεί χρέη διοικητή, αλλά και από ΣΜΥΝ οι πιο απαράδεκτοι οπλονόμοι και Γ/Ε που πέρασαν ποτέ. Οπότε μάλλον είναι θέμα ανθρώπου, παρά σχολής και αξιώματος.

Τέλος, διαφωνώ με πολλά από όσα έχει γράψει ο monimos, κυρίως όμως με τη φράση του «Ο ΤΥΠΙΚΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΠΗΞΕ ΠΑΛΑΣΚΑ». Ωστόσο, έχει το θάρρος και τη γενναιότητα (και αυτό είναι προς τιμήν του) να αναφέρει ότι είναι ένστολος και να εκθέσει τη γνώμη του με τα δικά του επιχειρήματα και τα βιώματά του. Τι να πει όμως κανείς για τους μάχιμους (SNIF) αρχιπλοιάρχους που παριστάνουν τους ναύτες, θέλοντας να υπερασπίσουν τον εαυτό τους, υποτιμώντας τη νοημοσύνη μας με τέτοιο έκδηλο τρόπο, κρίνοντας φαίνεται τον δείκτη της δικής μας ευφυΐας με μέτρο τη δική τους.
Μάλλον θα’ πρεπε να αλλάξουν κριτήριο…!

10
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Ιούνιος 26, 2008, 01:21:36 πμ »
Ούτε pm ούτε am.
Ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του.
Κερδισμένος είναι αυτός που κάνει και την αυτοκριτική του.
(Δεν την έκανες...)
Καληνύχτα.

11
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Ιούνιος 26, 2008, 12:40:33 πμ »
Η δική σου πρακτική να γράφεις για τον periplanwmeno αυτές τις μέρες που ξέρεις ότι δεν μπορεί να σου απαντήσει τι ακριβώς συνιστά;

12
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Μάιος 07, 2008, 01:00:26 πμ »
Το αμέσως πιο πάνω post ανταποκρίνεται πλήρως στον τίτλο της θεματικής ενότητας: (Μόνο Πληροφορίες, όχι καβγάδες). Γι’ αυτό δράττομαι της ευκαιρίας να σε ευχαριστήσω, ligadoura, για όσα έχεις ήδη γράψει.
 Τι κι αν όλα τίθενται υπό μορφή ερωτημάτων; Ο κοινός νους μπορεί να δώσει απάντηση σε πολύ περισσότερα από όσα ρωτάς. Αρκεί, βέβαια, να θέλει να απαντήσει. Αρκεί, βέβαια, να θέλει να αντικρίσει την πραγματικότητα κατάματα.

13
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Οκτώβριος 31, 2007, 03:00:35 μμ »
Ένα από τα χαρακτηριστικά της γενιάς μας είναι ίσως ότι βγάζει πολύ εύκολα συμπεράσματα, χωρίς να’ χει βιώσει καταστάσεις.
Πού το ξέρεις εσύ ότι τα πράγματα άλλαξαν σε σχέση με άλλες φορές αφού -όπως ισχυρίζεσαι- δεν έχεις πάει ακόμα; Και πώς είσαι σε θέση να συγκρίνεις το πώς ήταν ο Πόρος με τον προηγούμενο διοικητή και πώς με τον τωρινό αφού δεν έχεις ζήσει καμία από τις δύο καταστάσεις;
Γενικά, καλό θα ήταν να μην πιστεύεις αβασάνιστα όσα σου λένε οι άλλοι αν προηγουμένως δεν έχεις και προσωπική άποψη.
Τέλος, μάθε πως αν σε μία καλή και υγιή μονάδα πάει ένας κακός διοικητής ή -πάντως- χειρότερος απ’ τον προηγούμενο, όπως υπαινίσσεσαι ότι συνέβη στον Πόρο,  δεν αλλάζουν αυτομάτως οι συνθήκες στη μονάδα αυτή. Υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεων που τελικά αναγκάστηκε να αλλάξει νοοτροπία ο διοικητής. Και αντίστροφα, αν σε μία κακή και ανοργάνωτη μονάδα πάει ένας εξαιρετικός διοικητής δεν μπορεί να την φτιάξει από τη μια μέρα στην άλλη.
Εν πάσει περιπτώσει, κράτα πως ό,τι ζήσεις στον Πόρο θα το εκτιμήσεις μετά, (πολύ μετά) στη συνέχεια της θητείας σου. Στην αρχή δεν θα σου φανεί κάτι το ιδιαίτερο. Μπορεί ίσως να νομίσεις ότι οι συνάδελφοί σου στον Παλάσκα πέρασαν καλύτερα, επειδή μιλούσαν ελεύθερα στο κινητό, ενώ εσύ όχι ή επειδή αυτοί δεν έκαναν ένοπλη παρέλαση.. Αργότερα είναι που πέφτουν οι μάσκες…

14
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Σεπτέμβριος 20, 2007, 01:33:37 μμ »
Είτε φορέσετε τη στολή ισχυρού καύσωνος (φανέλα ναύτη, άσπρο παντέλόνι και μαύρο μαντίλι στη μέση) είτε μπείτε με την στολή επιθεωρήσεως (μπελαμάνα, κολλαρίνα, λυγαδούρα,μαύρο μαντίλι, φανέλα ναύτη, άσπρο παντελόνι) δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα. Και οι δύο στολές είναι αποδεκτές. Πρόβλημα θα έχετε μόνο αν μπείτε με τα πολιτικά σας ρούχα. Ο διοικητής που όλοι αγαπήσαμε και πορεύεται θριαμβευτικά προς τον δρόμο της αποστρατείας είχε ρίξει ποινολόγιο σε όσους είχαν μπει με πολιτικά, 4 μέρες αν θυμάμαι καλά.
Επίσης, δεν θα έχετε πρόβλημα αν μπείτε χωρίς λουκάνικο ή τηλεόραση και προτιμήσετε τον πολιτικό σας σάκο. Προσοχή όμως: πρέπει να κρατήσετε το λουκάνικο, γιατί στο τέλος τα μόνα πράγματα που παραδίδετε στον ιματισμό είναι το λουκάνικο και οι 2 κουβέτρες. Τίποτα άλλο. Αν όμως δεν τα'χετε μαζί σας και ιδίως αν ο Υπόλογος είναι μ_λ΄_κας, τότε μπορεί να υποστείτε απίστευτες κόμπλες, όπως το να τρέχετε τη μέρα της απόλυσής σας στο Μοναστηράκι για να βρείτε (κλεμμένες) κουβέρτες, γιατί αυτές δεν πωλούνται στο εμπόριο.

15
Πολεμικό Ναυτικό /
« στις: Σεπτέμβριος 07, 2007, 10:53:20 μμ »
Αγαπητή συμπάσχουσα,

Πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα είναι πολύ συγκινητικό που η σκέψη σου και η ψυχή σου βρίσκονται αυτή τη στιγμή κοντά στον άνθρωπό σου που τώρα είναι μακριά σου και κάνει προπαίδευση στον Πόρο. Είναι επίσης πολύ συγκινητικό και αξιέπαινο το ότι γίνεσαι η φωνή του που τώρα δεν μπορεί να έχει. Για όλα αυτά σου αξίζουν τα ειλικρινή συγχαρητήρια όλων μας γιατί δείχνεις μια συμπεριφορά που δεν συναντά κανείς εύκολα στις μέρες μας και είναι πράγματι τυχερός ο άνθρωπος που σ’ έχει δίπλα του.

Κατ’ αρχάς για να συστηθούμε: είμαι ένας από αυτούς που έγραψα ότι στον Πόρο υπάρχει απόλυτος σεβασμός στους Γιωτάδες και εμμένω στην άποψή μου στο βαθμό που είμαι σε θέση να γνωρίζω την Διοίκηση του Κ.Ε. Πόρος από την προπαίδευση που έζησα και από όσα έμαθα στη συνέχεια από στενούς μου φίλους. Δεν θα πω ότι λες ψέματα, αντιθέτως έχεις κάθε δικαίωμα να καταγγέλλεις ό,τι στραβό νομίζεις ότι υπάρχει γύρω σου, θα σου πω όμως ότι είσαι υπερβολική σε όσα λες, κυρίως όμως θα σου πω ότι βιάζεσαι πάρα πολύ να κρίνεις καταστάσεις που δεν έχουν ακόμη συμβεί.

Καταρχήν ισχύει αυτό που λες ότι οι Γιωτάδες και όσοι τελικά από τους υπόλοιπους δεν θα παρελάσουν, το τελευταίο διάστημα θα είναι κατά βάση επιφορτισμένοι με τις αγγαρείες του στρατοπέδου. Σκέψου όμως ότι όλοι αυτοί αθροιστικά είναι πολύ περισσότεροι από 500 άτομα και οι αγγαρείες με τις οποίες έχουν επιφορτιστεί (καθαρισμούς 3 κτιρίων και μαγειρεία) είναι δουλειές που μπορούν να γίνουν και από 100 άτομα. Άρα υπάρχουν τουλάχιστον υπερδιπλάσια εργατικά χέρια απ’ όσα απαιτούνται, συνεπώς ο καταμερισμός εργασίας είναι τέτοιος, ώστε να είναι όλοι ξεκούραστοι. Από’ κει και πέρα, θα πρέπει να περιμένεις να δεις τι αντιμετώπιση θα έχει ο φίλος σου στη μονάδα που θα παρουσιαστεί και τι είδους εργασίες θα κάνει εκεί, και μετά, κάνοντας την σύγκριση, να πεις αν υπάρχει ή όχι στον Πόρο σεβασμός στους Γιωτάδες.

 Η μεγαλύτερη όμως ανακρίβεια την οποία γράφεις είναι για τον καθαρισμό του στρατοπέδου τη μέρα της ορκωμοσίας. Ο καθαρισμός του στρατοπέδου τη μέρα εκείνη γίνεται πριν την ορκωμοσία από έναν λόχο ή ενδεχομένως κάποιες διμοιρίες που βάσει προγράμματος θα είναι επιφορτισμένες με τη δουλειά αυτή. Οι προπαιδευόμενοι ναύτες, λοιπόν, εκείνοι θα ξυπνήσουν τη μέρα αυτή μία με μιάμιση ώρα νωρίτερα απ’ τους υπόλοιπους και θα καθαρίσουν το στρατόπεδο. Στη συνέχεια θα γίνει η ορκωμοσία και όλοι μαζί οι ναύτες αφού πάρουν ανά χείρας το φύλλο πορείας θα αναχωρήσουν για τις ιδιαίτερες πατρίδες τους μαζί με τα οικεία τους πρόσωπα. Φεύγουμε, λοιπόν, όλοι την ίδια ώρα και κανείς δεν έχει τον κίνδυνο να χάσει το πλοίο, τρένο ή λεωφορείο που θα τον μεταφέρει σπίτι του. Έτσι συνέβαινε στις προηγούμενες προπαιδεύσεις. Αν στην τωρινή συμβεί κάτι διαφορετικό εδώ θα’ μαστε να το γράψεις. Μην προτρέχεις όμως.

Όσο για την ευνοϊκή μεταχείριση που έχουν κάποιοι "επώνυμοι" εδώ η ευθύνη βαραίνει κυρίως την πολιτική, αλλά και την στρατιωτική ηγεσία που υποκύπτει έτσι εύκολα στις πιέσεις (εφόσον αυτές ασκήθηκαν). Δυστυχώς, οι άνθρωποι αυτοί δεν καταλαβαίνουν ότι για να επιβάλλεις και κυρίως για να εμπνεύσεις τον σεβασμό και την πειθαρχία στο στράτευμα πρέπει πρώτα απ’ όλα να είσαι εσύ ο ίδιος δίκαιος και αμερόληπτος. Αν υποκύπτεις έτσι εύκολα στα βύσματα δεν είσαι παρά ένα καταγέλαστο ανδρείκελο χωρίς προσωπικότητα και θα γίνεις ένας γενικά πολύ εύκολος αντίπαλος χωρίς ισχυρές αντιστάσεις. Οι άνθρωποι στους οποίους αναφέρομαι δεν καταλαβαίνουν όσα γράφω, γιατί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι η δουλοπρεπής αυτή συμπεριφορά τους ίσως θα τους αποφέρει μια μελλοντική θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας ενός κόμματος και άρα θα συνεχίσουν να πληρώνονται με δημόσιο χρήμα από διαφορετικό μετερίζι και πιο άκοπα. Ας προσέχουν όμως γιατί πολλές φορές η εκλόγιμη θέση που τους υπόσχονται μπορεί να είναι η πέμπτη και όχι η τέταρτη.

Σελίδες: [1] 2 3 ... 7