Τώρα είναι Τρί 30 Σεπ, 2014 18:49


Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]


Κανόνες Δ. Συζήτησης


Παρακαλούμε διαβάζετε τους κανόνες του φόρουμ και κάθε δημόσιας συζήτησης πριν αποστείλλετε νέο θέμα ή απαντήσετε σε ήδη υπάρχον.
Εν συντομία: 1) Δε βρίζουμε, δε συκοφαντούμε άλλους χρήστες 2) Δεν γράφουμε άσχετα πράγματα σε άσχετα θέματα, δεν γράφουμε το ίδιο πράγμα σε διαφορετικές θεματικές ενότητες 3) Χρησιμοποιούμε την Αναζήτηση γιατί αυτό που θέλουμε να ρωτήσουμε μπορεί να έχει ήδη απαντηθεί 4) Γράφουμε ελληνικά και όχι Greeklish, είναι κουραστικά, δυσκολεύουν τις αναζητήσεις, και την καταχώρηση των θεμάτων σε μηχανές αναζήτησης. Μηνύματα σε greeklish διαγράφονται χωρίς άλλη ειδοποίηση
ΕΠΕΙΔΗ ΠΟΛΛΟΙ ΕΡΩΤΟΥΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΜΟΝΑΔΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ ΝΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ Η ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΝΑΔΩΝ.



 Σελίδα 1 από 1 [ 3 Δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: 35 χρονια απο το Κινημα του Ναυτικου-Βέλος (1973-2008)
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ 18 Ιουν, 2008 1:11 
Πάλιουρας

Εγγραφή: Κυρ 01 Ιουν, 2008 23:47
Δημοσιεύσεις: 70
35 χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από το κίνημα του Ναυτικού που εκδηλώθηκε το Μάϊο του 1973 με το αντιτορπιλικό ''Βέλος΄΄ και κυβερνήτη τον Νίκο Παππά. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι, αξίζει να αναφέρουμε παρακάτω, τα γεγονότα και τα πρόσωπα που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο, σε μια από τις πιο ένδοξες στιγμές στην ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού.

Σύμφωνα με τον ναύαρχο Νίκο Παππά, πρωταγωνιστή του Ναυτικού Κινήματος, από την πρώτη μέρα της 21ης Απριλίου 1967, που επεβλήθη στη χώρα μας η στρατιωτική δικτατορία, από μία ομάδα επίορκων αξιωματικών του Στρατού Ξηράς, με την ευλογία και ξένων παραγόντων, όλα τα στελέχη του Ναυτικού έδειξαν ότι ήταν αντίθετα.

«Όσο περνούσε ο χρόνος, η πίστη τους για μια ουσιαστική αντίδραση άρχισε να εμπεδώνεται. Γνώριζαν ότι οι δικτατορίες με τρεις τρόπους μόνο ανατρέπονται.

Ο πρώτος τρόπος είναι η άμεση και καθολική εξέγερση του λαού, η οποία όμως για τις επικρατούσες συνθήκες της εποχής ήταν πολύ δύσκολο να οργανωθεί και να πραγματοποιηθεί.

Ο δεύτερος τρόπος και πιο αποτελεσματικός είναι μια εξέγερση των Ενόπλων Δυνάμεων ή ακόμη ενός ικανού τμήματος αυτών εναντίον των πραξικοπηματιών, που με την απειλή της ισχύος των όπλων αυτοί να αναγκαστούν να παραδώσουν την εξουσία.

Ο τρίτος τρόπος και πιο οδυνηρός είναι έπειτα από μια εθνική συμφορά. Για εμάς, δυστυχώς, αυτή ήλθε από τη σχιζοφρενική και προδοτική απόφαση του Ιωαννίδη να οργανώσει και να εκτελέσει το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, με αποτέλεσμα το διαμελισμό της Κύπρου.

Η πεποίθηση και η πίστη που επικράτησε στους αξιωματικούς του Ναυτικού ήταν ότι μόνον ο δεύτερος τρόπος ήταν ο πλέον πρόσφορος και αποτελεσματικός, δηλαδή με την εξέγερση του Στόλου.

Γεγονός, όμως, είναι ότι η οργάνωση μιας συνωμοσίας εναντίον μιας στρατιωτικής δικτατορίας από εν ενεργεία αξιωματικούς είναι μια δύσκολη και άκρως επικίνδυνη υπόθεση, δεδομένου ότι ο Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας, που πάντα επικρέμαται, προβλέπει γι' αυτούς έκτακτο στρατοδικείο, συνοπτική διαδικασία, παραπομπή για εσχάτη προδοσία και εκτέλεση.

Γι' αυτό τα προς μύηση στελέχη πρέπει να διαθέτουν ιδιαίτερα χαρίσματα, όπως τόλμη, αποφασιστικότητα, ψυχική αντοχή, για αντιμετώπιση κάθε δύσκολης περίπτωσης, και ιδιαίτερα η πίστη τους για επιτυχία του αντικειμενικού σκοπού να είναι αταλάντευτη. Συναισθηματικοί, κοινωνικοί και οικογενειακοί προβληματισμοί τουλάχιστον για τους επικεφαλής πρέπει παντελώς να αγνοούνται.

Η πρώτη ενέργεια του Ναυτικού ήταν η συμμετοχή στο αντικίνημα του βασιλιά, στις 13 Δεκεμβρίου 1967, που το στήριξε ακολουθώντας τη φυσική του ηγεσία και με προσήλωση στη νομιμότητα, που ήταν τότε η επαναφορά της χώρας στη συνταγματική τάξη.

Ύστερα από αυτή την προσπάθεια και μέσα στο 1968 συνωμοτικές ομάδες αξιωματικών σχεδίασαν δύο αντιδικτατορικές ενέργειες, την απαγωγή του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου κατά τη διάρκεια της ασκήσεως «Θρίαμβος» τον Αύγουστο του 1969 και την κατάληψη της Κρήτης το 1970, που ματαιώθηκαν για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως των μυημένων αξιωματικών.

Παρά τις παραπάνω ματαιώσεις, που δεν ήταν ευρύτερα γνωστές, οι μύχιες σκέψεις και οι συζητήσεις μεταξύ μεμονωμένων ομάδων, φίλων ή συμμαθητών, κατέληξαν στην οριστική απόφαση οργανώσεως ενός κινήματος από το σύνολο και με πίστη ότι ο Στόλος μπορούσε να ανατρέψει τη δικτατορία.

Ένας βασικός πυρήνας ήταν οι συμμαθητές και φίλοι της τάξεως του 1948 που συγκρότησαν τη διοικούσα επιτροπή του κινήματος του Ναυτικού.

Αυτοί, με την προϋπόθεση ότι οι περισσότεροι από αυτούς θα ήσαν κυβερνήτες των αντιτορπιλικών το 1972 και 1973, έβαλαν στόχο να εκδηλωθεί το κίνημα μέσα σ' αυτό το χρονικό διάστημα.

Έτσι ξεκίνησε μια πιο συστηματική οργάνωση. Προχώρησαν σταδιακά σε μυήσεις αξιωματικών, οι οποίοι ανταποκρίνονταν αμέσως και με ενθουσιασμό. Μεθοδεύτηκαν επιλεκτικές τοποθετήσεις σε διάφορες νευραλγικές θέσεις.

Από το 1969-70 μέχρι το 1971 οι μυημένοι αξιωματικοί ακολουθούσαν μια στάση αναμονής μέχρι να δημιουργηθούν οι κατάλληλες και ευνοϊκές συνθήκες για την εκδήλωση του εγχειρήματος.

Μέσα σ' αυτό το χρονικό διάστημα η χούντα είχε προσαρτήσει στις τάξεις της μικρό αριθμό αξιωματικών του Ναυτικού, οι οποίοι ήσαν δακτυλοδεικτούμενοι, απολύτως γνωστοί και περιφρονημένοι από το σύνολο.

Ήταν κυρίως αξιωματικοί χαμηλής επαγγελματικής κατάρτισης και αρκετοί προσπαθούσαν με αυτό τον τρόπο να βελτιώσουν τη σταδιοδρομική τους πορεία. Βέβαια, υπήρχαν και ελάχιστοι, που το ιδεολογικό τους πιστεύω ήταν ταυτισμένο με τη χούντα και συμπεριφέρονταν με «κομπασμό».

Στο ίδιο χρονικό διάστημα υπήρξαν δημοκρατικοί αξιωματικοί που παραιτήθηκαν οικειοθελώς, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, πράξη που δεν ήταν ουσιαστική, αντίθετα διευκόλυνε τη χούντα στο να απαλλαγεί απ' αυτούς. Η ενέργειά τους αυτή κατεκρίθη δριμύτατα από τους αποφασισμένους να δώσουν τη μάχη από μέσα.

Υπήρξαν και λίγες περιπτώσεις μυημένων αξιωματικών που για προσωπικούς τους λόγους αποσύρθηκαν προ της ορισθείσας ημερομηνίας εκδηλώσεως του κινήματος, αλλά παρέμειναν εχέμυθοι μέχρι τέλους.

Στο Ναυτικό μεταξύ των στελεχών υπήρχε ανέκαθεν ελευθερία του λόγου όσον αφορά τις πολιτικές πεποιθήσεις. Κατά τη διάρκεια όμως της χούντας αυτό περιορίστηκε σε στενότερους κύκλους.

Έχοντας πάντα στόχο εκτέλεσης του κινήματος τη χρονική περίοδο 1972-73, από τις αρχές του 1971 ανεπτύχθη μεγάλη δραστηριότητα και ο αριθμός των μυημένων αξιωματικών αυξήθηκε κατά πολύ.

Μία από τις πιο νευραλγικές θέσεις στο ΓΕΝ ήταν και του τμηματάρχη τοποθετήσεων των αξιωματικών, την οποία κατείχε ένας από τους πρώτους μυηθέντες. Η «μαεστρία» του ήταν ότι έπεισε όλα τα ανώτερα κλιμάκια για τις «σωστές» εισηγήσεις του.

Έτσι, το 1972 τοποθετήθηκαν αξιωματικοί ως κυβερνήτες, ύπαρχοι, πρώτοι μηχανικοί στα πλοία του Στόλου και σε άλλες νευραλγικές υπηρεσίες των επιτελείων, των υπηρεσιών και στους ναυστάθμους.

Πέραν της συμμετοχής των παραπάνω αναφερόμενων στελεχών και μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού, υπήρχαν και από το Στρατό Ξηράς και την Πολεμική Αεροπορία μυημένοι ολιγάριθμοι αξιωματικοί με ενεργό συμμετοχή.

Ως παράδειγμα αναφέρεται μόνο από το Στρατό ο τότε ταγματάρχης αείμνηστος Σπύρος Μουστακλής, που βασανίστηκε βάναυσα στο κολαστήριο ΕΑΤ/ΕΣΑ και που θα αναλάμβανε φρούραρχος στη Σύρο, όπου προεβλέπετο η κατάληψη του νησιού, προκειμένου να σχηματισθεί εκεί Εθνική Κυβέρνηση.

Ο Σπύρος Μουστακλής, (1926-1986), γεννήθηκε στο Μεσολόγγι. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων, πολέμησε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και κατά τη διάρκεια της δικτατορίας έλαβε ενεργό μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα κυρίως από τις τάξεις της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες», στην οποία συμμετείχαν και άλλοι αξιωματικοί που αντιτάχθηκαν στη δικτατορία.

Ο Μουστακλής συμμετείχε επίσης και στο κίνημα του Ναυτικού και λίγο πριν από τις συλλήψεις των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, το Μάιο του 1973, συνελήφθη από τα όργανα της δικτατορίας και φυλακίστηκε. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του βασανίστηκε και έπειτα από χτύπημα στο κεφάλι έμεινε παράλυτος.

Η τραγική κατάληξη του βασανισμού του Σπύρου Μουστακλή στα κρατητήρια της δικτατορίας είχε αποτέλεσμα να μετριαστούν οι βασανισμοί των κρατουμένων αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, που είχαν συλληφθεί και βασανίζονταν, καθώς οι δυνάμεις Ασφαλείας του καθεστώτος φοβήθηκαν το γενικότερο πολιτικό αντίκτυπο που θα είχε μια νέα τραγική κατάληξη.

Από πλευράς Αεροπορίας, οι μυημένοι αξιωματικοί θα αποτελούσαν τους πυρήνες στα αεροδρόμια και τις υπηρεσίες, ώστε να μην κινηθούν αεροσκάφη εναντίον του επαναστατημένου Στόλου. Ήταν δεδομένο ότι και στην Αεροπορία το επικρατούν πνεύμα ήταν αντιδικτατορικό.

Οι πιστοί στον όρκο τους αξιωματικοί είχαν υποχρέωση να κάνουν ό,τι ήταν δυνατόν για την επαναφορά της χώρας στη συνταγματική τάξη.

Το χρόνο αυτό κάθε μυημένος προϊστάμενος προετοίμαζε τον τομέα του. Οι αξιωματικοί των Επιτελείων προσάρμοζαν τις ασκήσεις-κινήσεις των πλοίων του Στόλου ώστε στη δεδομένη στιγμή να αντιδράσουν. Ήταν και αυτό μια πολύ λεπτή υπόθεση.

Τα συνεργεία του ναυστάθμου αποκαθιστούσαν αμέσως τις τυχόν βλάβες των μηχανημάτων και των συσκευών των πλοίων και αυτά εφοδιάζονταν με καύσιμα και τα απαραίτητα υλικά με ταχύτατο ρυθμό.

Την άνοιξη του 1973 όλοι και όλα ήταν έτοιμα. Η διαταγή επιχειρήσεων είχε υποστεί τις τελικές προσαρμογές. Το κίνημα θα εκδηλωνόταν στις πρώτες ώρες της 23ης Μαΐου, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης-σχεδιασμένης άσκησης.

Όλες οι τελευταίες οδηγίες και οι προπαρασκευαστικές ενέργειες απόπλου είχαν αρχίσει, «είχε ανάψει το πράσινο φως» για έναρξη του κινήματος την 22α Μαΐου και ώρα 02.00.

Τις βραδινές ώρες της 21ης Μαΐου υπήρξαν οι πρώτες ενδείξεις ότι το κίνημα είχε προδοθεί. Οι αρχές ασφαλείας της χούντας δεν είχαν όμως σαφή και συγκεκριμένη εικόνα.

Το ίδιο βράδυ, αργά, ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ, ως πολιτικός σύμβουλος, εξέφρασε τη γνώμη ότι το κίνημα έπρεπε στη φάση που ήταν να εκδηλωθεί το ταχύτερο. Το πρωί της επόμενης μέρας και μέχρι το μεσημέρι της 22ας Μαΐου υπήρχε ακόμη χρόνος και τρόπος απόπλου ορισμένων πλοίων.

Δυστυχώς, επικράτησε η συντηρητική άποψη και παρά τις πιέσεις ορισμένων υπάρχων να αποπλεύσουν πλοία, κανένα δεν απέπλευσε, ενώ αργά το βράδυ ελήφθη η μοιραία απόφαση αναβολής του κινήματος με τη συνθηματική λέξη «Σοφοκλής».

Η διασταύρωση των πληροφοριών από τη χούντα έγινε αρκετές ώρες αργότερα, στις απογευματινές ώρες της 22ας Μαΐου, οπότε οι κυβερνήτες των πλοίων κλήθηκαν να παρουσιασθούν στο Αρχηγείο του Στόλου, ενώ συγχρόνως συνελήφθησαν οι δύο πρώτοι αξιωματικοί στα σπίτια τους. Οι κυβερνήτες τέθηκαν υπό περιορισμό. Το σύνθημα ακύρωσης «Σοφοκλής» μεταδόθηκε προς όλα τα επαναστατημένα κλιμάκια.

Την επόμενη μέρα, 23 Μαΐου, άρχισαν σταδιακά οι συλλήψεις που συνεχίστηκαν μέχρι και τη 16η Ιουνίου. Έφθασαν τις 70 και σταμάτησαν.

Το Α/Τ «Βέλος» εγκατέλειψε την άσκηση του ΝΑΤΟ και κατέπλευσε στο Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, για να συνεχίσει τον αντιδικτατορικό του αγώνα, με τον κυβερνήτη, έξι σημαιοφόρους και είκοσι πέντε υπαξιωματικούς όπου εκεί τους δόθηκε πολιτικό άσυλο.
Τις επόμενες ημέρες τα μέσα ενημέρωσης παγκόσμια έστρεψαν την προσοχή όλων στην Ελλάδα. Οι συνεντεύξεις του Παππά και της ομάδας που τον ακολούθησε αποκάλυψαν τα συμβαίνοντα στη χώρα μας. Η ιταλική κυβέρνηση, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις και υπό την πίεση της κοινής γνώμης, είχε αποδεχθεί το αίτημά τους για πολιτικό άσυλο. Από εκεί άρχισε ένα οδοιπορικό που κράτησε μέχρι τον Ιούλιο του επόμενου χρόνου, όταν η εισβολή των τούρκων στην Κύπρο έφερε τους «στασιαστές» εθελοντικά πίσω στην Ελλάδα και στην ενεργό υπηρεσία στο Ναυτικό.

Η ομάδα αυτή, με τον Παππά επικεφαλής, τους έξι νεαρούς σημαιοφόρους, τους είκοσι τρεις μόνιμους υπαξιωματικούς και τον πρότακτο ναύτη, κράτησε τη συνοχή της. Ο Παππάς, βοηθούμενος από τους σημαιοφόρους, συντόνιζε τις προσπάθειες για επιβίωση όλων και για εύρεση εργασίας στη συνέχεια.

Η κύρια όμως προσπάθεια όλο αυτό το διάστημα ήταν οι ενέργειες κατά του απριλιανού καθεστώτος. Πλήθος δηλώσεων, συνεντεύξεων, επιστολών και τηλεγραφημάτων εμφανίζονταν στις εφημερίδες και ακούγονταν από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Έγιναν επαφές με έλληνες και ξένους, που με τον τρόπο τους μάχονταν τη δικτατορία. Από τις πρώτες δηλώσεις στο εξωτερικό είναι ένα κείμενο για ευαισθητοποίηση των κύκλων του ΝΑΤΟ, που παράλληλα αποκλείει της κομμουνιστικής ιδεολογίας τα μέλη της ομάδας.
Αξιωματικοί που υπηρετούσαν σε θέσεις του ΝΑΤΟ και σε άλλες αποστολές του εξωτερικού παραιτήθηκαν, ενώ άλλοι που δεν είχαν συλληφθεί παραδόθηκαν οικειοθελώς, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους συλληφθέντες.

Οι συλληφθέντες αξιωματικοί φυλακίστηκαν και παρέμειναν σε άθλιες συνθήκες απομόνωσης επί τρίμηνο, ενώ υπέστησαν βασανιστήρια από τα ανδρείκελα της στρατιωτικής αστυνομίας.

Περήφανοι παραδέχθηκαν τη συμμετοχή τους στο αντιδικτατορικό κίνημα και όρθωσαν τη στρατιωτική τους τιμή στα ανθρωποειδή της χούντας, που δεν ανέχονταν να πιστέψουν ότι ήταν δυνατό να είχαν εξαπατηθεί. Σύμπλεγμα που τους έκανε «έξω φρενών».

Στο τρίμηνο που μεσολάβησε, μέχρι τον Αύγουστο που δόθηκε γενική αμνηστία, πλην των 32 ανδρών του Α/Τ «Βέλος» και προτού οι συλληφθέντες αξιωματικοί τεθούν σε απόταξη, στις 3 Σεπτεμβρίου 1973, είχε ήδη προηγηθεί η παραπομπή τους στο έκτακτο στρατοδικείο από 27 Ιουλίου.

Ελεύθεροι και περήφανοι, με το κεφάλι ψηλά, αντίκριζαν τους πολίτες με καθαρό βλέμμα γιατί αισθάνονταν ότι είχαν επιτελέσει το καθήκον τους. Οι πολίτες με θαυμασμό το αναγνώριζαν και με καμάρι έλεγαν: «Είναι αξιωματικός του Ναυτικού».

Υπήρχε και ένα παράπονο, δικαιολογημένο, από συναδέλφους που δεν είχαν μυηθεί. Δεν ήξεραν όμως ότι αυτό είχε τη σκοπιμότητα της προστασίας τους, μέχρι να εκραγεί το κίνημα. Ήταν απόλυτα βέβαιο ότι αυτοί θα ακολουθούσαν αυθόρμητα και με ενθουσιασμό.

Μετά τη Μεταπολίτευση όλοι οι απότακτοι, πάντα σεμνοί και αθόρυβοι, ανακλήθηκαν από την Εθνική Κυβέρνηση και τοποθετήθηκαν σε καίριες θέσεις βοηθώντας στην εδραίωση της δημοκρατίας και συνέχισαν την καριέρα τους υπηρετώντας την πατρίδα.

Κατά καιρούς πολλά λέγονται περί δήθεν καθοδηγήσεως του κινήματος από εσωτερικούς ή εξωτερικούς παράγοντες. Τίποτα αναληθέστερο.

Το κίνημα του Ναυτικού του Μαΐου του 1973 είχε χαρακτηριστικά που το διαφοροποιούν από άλλα στρατιωτικά κινήματα και το καθιστούν μοναδικό.

Η αλήθεια είναι ότι:

-Οργανώθηκε με απόλυτη και μόνον πρωτοβουλία των εν ενεργεία αξιωματικών, οι οποίοι ήταν διαφορετικών πεποιθήσεων.
-Δεν απέβλεπε στην κατάληψη της εξουσίας ή με σκοπό την αντικατάσταση των δικτατόρων.
-Δεν συνδέθηκε με επιδιώξεις οποιασδήποτε πολιτικής και πολύ περισσότερο κομματικής παράταξης.
-Κανένα πολιτικό πρόσωπο ή οργάνωση δεν παρεκκίνησε τους συμμετασχόντες.

Πέρασαν 35 χρόνια από τότε που ένα καλά σχεδιασμένο αντιδικτατορικό κίνημα, από τα σπλάχνα του στρατεύματος, καίτοι δεν εκδηλώθηκε ως στρατιωτικό εγχείρημα, είχε άμεσες και καταλυτικές επιπτώσεις.

Για να ακριβολογήσουμε, ήταν μια επανάσταση του Στόλου, υπό την έννοια ότι εξέφραζε τη θέληση, τους πόθους και την ψυχή του ελληνικού λαού για επαναφορά στη δημοκρατική νομιμότητα και πολιτογραφείται δικαιωματικά ως η αξιολογότερη δυναμική ενέργεια για την πτώση της χούντας.

Το μήνυμα που παραμένει είναι ότι πολιτική ηγεσία, Ένοπλες Δυνάμεις και λαός ενωμένοι και με ομοψυχία μπορούν πάντα να προστατεύσουν το δημοκρατικό πολίτευμα και την ασφάλεια της πατρίδας μας από κάθε κίνδυνο.
Το Αντιτορπιλικό «Βέλος» συντηρείται από το Ναυτικό ως Μνημείο Αντιδικτατορικής Αντίστασης των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και κάθε χρόνο, την επέτειο του Κινήματος του Ναυτικού, γιορτάζεται σ’ αυτό εκδήλωση για τις αντιδικτατορικές ενέργειες των στρατιωτικών κατά την επταετία 1967-1974.


Χωρίς σύνδεση
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ 18 Ιουν, 2008 9:36 
Πάλιουρας
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Πέμ 05 Ιουν, 2008 19:00
Δημοσιεύσεις: 75
Το ιστορικό «Βέλος»... ξαναβρήκε τη σημαία του

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ

Η σημαία του Αντιτορπιλικού «Βέλος» επέστρεψε στο ιστορικό πλοίο έπειτα από 34 χρόνια. Για πολλά χρόνια έμεινε φυλαγμένη από έναν αξιωματικό μαζί με τα κειμήλια της ιστορικής αντιδικτατορικής ανταρσίας.

Ήταν η ελληνική σημαία η οποία κυμάτιζε στον ιστό όταν ο κυβερνήτης Νίκος Παππάς και το πλήρωμά του έφτασαν στις 25 Μαΐου του 1973 στην Ιταλία για να καταγγείλουν το καθεστώς της δικτατορίας.

«Στην Ιταλία πριν φύγουμε από το αντιτορπιλικό αντικαταστήσαμε τη σημαία που ήταν στον ιστό και την πήραμε μαζί μας για να έχουμε τη μυρωδιά του καραβιού. Να έχουμε μαζί ένα κομμάτι από το σπίτι μας, από την πατρίδα καθώς δεν ξέραμε εάν και πότε θα γυρίσουμε», λέει ο κ. Κώστας Γκορτζής, αντιναύαρχος ε.α. και τότε νεαρός σημαιοφόρος.

«Την είχα σε μια βαλίτσα»
«Ολα αυτά τα χρόνια την είχα μέσα σε μια βαλίτσα με όλο το υλικό και τα ντοκουμέντα, τηλεγραφήματα, φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων, επιστολές προς τον Μακάριο, τον Καραμανλή, τον Κωνσταντίνο.

Τα κράταγα εγώ λόγω γνώσεων Αγγλικών και επειδή ο κυβερνήτης μας μετά είχε μπαρκάρει σε πετρελαιοφόρα. Σε 15 σπίτια που έχω από τότε αλλάξει μεταφέρω αυτή τη θαλασσιά βαλίτσα.

Τώρα την επιστρέψαμε στον συμμαθητή μου αρχηγό ΓΕΝ κ. Χ. Γούση, για να την τοποθετήσει στο Βέλος, καθώς το πλοίο διασώθηκε και δεν μετατράπηκε σε παλιοσίδερα, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προθυμοποιήθηκε να παραστεί στην τελετή για να δώσει θεσμικό κύρος αλλά και να αποτίσει φόρο τιμής σε όλες τις Ένοπλες Δυνάμεις».

Τώρα το «Βέλος» αποτελεί πλέον επίσημο μουσειακό χώρο.
«Η ανταρσία του Βέλος και το κίνημα του Ναυτικού έχουν οριστεί πλέον με απόφαση και εγκύκλιο του ΓΕΝ ως επίσημη εορτή, με την υψηλή παρουσία στον εορτασμό για πρώτη φορά του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Καταφέραμε με πιέσεις προς την πολιτική ηγεσία να κάνουμε το Βέλος Μουσείο Αντιδικτατορικού Αγώνα και να συμπεριλάβουμε και όλες τις Ένοπλες Δυνάμεις, στις οποίες ο Παπαδόπουλος είχε προσάψει την ντροπή, ότι είχαν συνταχθεί με τη δικτατορία», λέει ο τότε κυβερνήτης του πλοίου ναύαρχος ε.α. Ν. Παππάς.

Η καινούργια μάχη
Για 13 χρόνια το πλήρωμα του «Βέλος» έδωσε μια καινούργια μάχη για να μην καταστραφεί το παροπλισμένο Α/Τ.

«Το 1994 ήρθε η απόφαση να γίνει παλιοσίδερα. Στο γραφείο του υφυπουργού ήταν διευθυντής ο Π. Χατζηπέρος, σημαιοφόρος τότε στο Βέλος και κατάφερε να μην εκποιηθεί. Στην αρχή πήγε στον Πόρο», λέει ο κ. Ν. Παππάς.

Στη συνέχεια ιδρύθηκε ο Σύλλογος Αξιωματικών και Φίλων του Α/Τ «Βέλος», συγκεντρώθηκε αρχειακό υλικό και ντοκουμέντα. «Ένας αξιωματικός, επιτυχημένος επιχειρηματίας μετέπειτα, ο κ. Κώστας Ματαράγκας, υποστήριξε οικονομικά το εγχείρημα, ενώ νυν ανώτατοι αξιωματικοί υιοθέτησαν την ιδέα να γίνει μουσείο μετά από πολλές περιπέτειες», λέει ο κ. Κ. Γκορτζής.

Έπειτα από 34 χρόνια

* Την ελληνική σημαία, η οποία κυμάτιζε στον ιστό του «Βέλος», ο κυβερνήτης Ν. Παππάς και το πλήρωμά του την πήραν μαζί τους όταν έφτασαν στις 25/5/1973 στην Ιταλία.
* Ο Κώστας Γκορτζής,σημαιοφόρος του αντιτορπιλικού «Βέλος» συνομιλεί με τον κυβερνήτη του Νίκο Παππά λίγο μετά την εκδήλωση του αντιδικτατορικού Ναυτικού Κινήματος.
* Ναύτες πανηγυρίζουν στο κατάστρωμα του πλοίου μετά την εκδήλωση της ανταρσίας, η οποία έφερε ηχηρό χτύπημα κατά της δικτατορίας.

Το χρονικό του Ναυτικού Κινήματος

Στις 22 Μάιου 1973, το Α/Τ «Βέλος» βρισκόταν σε νατοϊκή άσκηση όταν ο κυβερνήτης Ν. Παππάς έλαβε τη συνθηματική λέξη «Θεμιστοκλής» από πλοίο που βρισκόταν στον Κάβο Μαλιά.

Το Κίνημα του Ναυτικού είχε προδοθεί και μαζί του χάθηκαν οι κόποι έξι ετών προετοιμασίας. Λίγο μετά η ιταλική τηλεόραση μετέδωσε ότι οι αξιωματικοί που μετείχαν στο Κίνημα είχαν συλληφθεί από τη χούντα. Η άμεση απόφασή τους ήταν να φύγουν στην Ιταλία.

Η Ανταρσία του «Βέλος» έφερε ένα ηχηρό πλήγμα στη δικτατορία που ισχυριζόταν διεθνώς ότι στο κίνημα μετείχαν ελάχιστοι αξιωματικοί.

Στο λιμάνι του Φιουμιτσίνο τα φώτα της διεθνούς κοινής γνώμης στράφηκαν στους 31 Ελληνες, που κατήγγειλαν το καθεστώς και αποκάλυψαν την έκταση της αντίδρασης μέσα στις Ενοπλες Δυνάμεις.

Την ημέρα της Μεταπολίτευσης ο αντιπλοίαρχος Ν. Παππάς και 29 μέλη του πληρώματος βρέθηκαν από τα πέρατα του κόσμου στη Ρώμη.

Ήταν οι πρώτοι που επέστρεψαν μετά τον Κ. Καραμανλή, ζητώντας να πολεμήσουν στην Κύπρο. Λίγο καιρό μετά ο κ. Γκορτζής εκπαίδευε νέους ναύτες προετοιμάζοντάς τους να αντιμετωπίσουν -εάν χρειαστεί- τους κομάντος της δικτατορίας.

Αρκετά χρόνια μετά λέει: «Φυσικά δεν δέχτηκα να καταθέσω τις βεβαιώσεις, που μου έδωσε το ΓΕΝ για την αντιστασιακή μου δράση, στη Νομαρχία Αττικής όπου επιτροπή υπαλλήλων θα έλεγχε τη... δράση μου για να εγκρίνει ή να απορρίψει την εγγραφή μου στους αντιστασιακούς καταλόγους (!) και την απονομή χαλκοτσίγκινου παράσημου με την περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη, αν θυμάμαι καλά».

Πηγή:"Έθνος"


Χωρίς σύνδεση
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ 18 Ιουν, 2008 9:40 
Πάλιουρας
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Πέμ 05 Ιουν, 2008 19:00
Δημοσιεύσεις: 75
Νομίζω ότι, πέρα από τα ιστορικά διδάγματα της ανταρσίας του ΒΕΛΟΣ, και τις επιπτώσεις του Κινήματος του Ναυτικού στη νεότερη ιστορία του τόπου, είναι εξαιρετικά χρήσιμη και διδακτική η επισήμανση ορισμένων παραμέτρων του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του ΠΑΠΠΑ.

Πολλοί, και τότε αλλά ακόμη και σήμερα, αναρωτιούνται πώς και γιατί βρέθηκαν τόσοι νέοι άνθρωποι να ακολουθούν τον κυβερνήτη τους στο άγνωστο.
Χωρίς καμιά προσυνεννόηση ή γνώση για το τι έμελλε να συμβεί, χωρίς κανένα προσχεδιασμό ή προετοιμασία, χωρίς καμιά προοπτική αποκατάστασης, χωρίς χρήματα ή άλλα εφόδια, χωρίς να γνωρίζουν πότε θα μπορούσαν να γυρίσουν στις οικογένειές τους, χωρίς να γνωρίζουν τι τους περιμένει εκεί έξω. Κυριολεκτικά στο άγνωστο.
Και τα περί 'πλέριας δημοκρατικότητας' ή 'αντιστασιακής συνείδησης' ή 'εκ γενετής και εξ οικογενειακής παράδοσης αριστεροκατάταξης' των πιτσιρικάδων που μπήκαν στη Σχολή Δοκίμων ή στη Σχολή Υπαξιωματικών το 1968 είναι αστεία αγγίζοντα τα όρια του γελοίου. Η χούντα έλεγχε το παρελθόν και του σε τρία τετράγωνα μακριά γείτονά σου!
Γιατί, λοιπόν;


Η πρώτη επαφή, των νεώτερων στελεχών, με τον κυβερνήτη, είχε ως κύριο συναίσθημα το ...δέος.
Εύσωμος, πληθωρικός, «τσιμενταρισμένος», με διαπεραστικό βλέμμα από τα συνεχώς μισόκλειστα μάτια του, καθόλου «ραφιναρισμένος» στη συμπεριφορά του και στο λεξιλόγιό του.
Σκυθρωπός στη μπουνάτσα και χαμογελαστός στη φουρτούνα.
Νευρικός στο λιμάνι, ήρεμος στο πέλαγος.
Γνωρίζει κάθε σπιθαμή του Αιγαίου και κάθε άστρο τ’ ουρανού.
'Παίζει' με το πλοίο, του μιλάει, μετράει τα κύματα και απολαμβάνει να το μανουβράρει στα πιο απίθανα μέρη, και, το σπουδαιότερο, δασκαλεύει στη ναυτοσύνη με πάθος τους νεότερους.
Αν διαπιστώσει ότι ακολουθείς, γίνεται ο πατέρας, ο αδερφός, ο φίλος.
Αν ...δεν, ανελέητα αδιάφορος.
Τα στρατιωτικά, οι κανονισμοί και οι διατάξεις είναι γι αυτόν άχρηστες λεπτομέρειες.
Τον νοιάζει η ουσία των πραγμάτων και όχι ο τύπος.
Επιβάλλεται με την επαγγελματικότητά του, την καθαρότητα της σκέψης του.

Οι Άγγλοι λένε ότι ο κυβερνήτης πρέπει να κερδίσει
-την αναγνώριση του πληρώματος ως άνδρας,
-τον θαυμασμό του πληρώματος ως ναυτικός,
-τον σεβασμό του πληρώματος ως Κύριος.
Ο Παππάς τα κέρδιζε και τα τρία.


Με λίγα λόγια, ο Παππάς είναι η απόδειξη στην πράξη της θεωρίας του ηγέτη.
Στην προοπτική να χάσουν τον ηγέτη τους, αλλά και με την υποχρέωση να τον προστατεύουν, οι άνδρες του θα τον ακολουθούσαν ακόμη και στην πιο μεγάλη θυσία.
Η καθαρότητα των προθέσεών του αποδείχτηκε και μετά, από το γεγονός ότι δεν εξαγόρασε την πράξη του -παρά τις επίμονες και θελκτικότατες Σειρήνες-, δεν εκφύλισε τα ιδανικά του με κομματικά ή πολιτικά ανταλλάγματα, έμεινε πάντα πιστός σ’ αυτά που με τη στάση του δίδαξε σ' εμάς τους νεότερους.

Ο Αντιπλοίαρχος Νίκος Παππάς, όπως και αυτοί που τον ακολουθήσαμε, χαρακτηρίστηκε από ήρωας μέχρι προδότης αναλόγως και των ιδεολογικών πεποιθήσεων αυτών που εξέφεραν τους χαρακτηρισμούς.
Η προσωπική του στάση, όμως, αλλά και αυτή των ανδρών του, καθ’ όλη τη διάρκεια της εξορίας τους, απέδειξε την προσήλωσή του στον όρκο που έδωσε όταν πρωτοφόρεσε τη στολή του αξιωματικού του Ναυτικού και την πίστη που όφειλε στο Σύνταγμα και στους Νόμους της πατρίδας. Τα τελικά συμπεράσματα δικά σας.

Με την κίνηση του Α/Τ ΒΕΛΟΣ, ο Κυβερνήτης του κατόρθωσε να εκπληρώσει τους σκοπούς του Κινήματος του Ναυτικού, το οποίο δεν εκδηλώθηκε ποτέ! Γιατί, έτσι,
- έπεσε στο κενό η προσπάθεια του καθεστώτος να υποβαθμίσει το μέγεθος της αντίθεσης του Ναυτικού.
- Η αποκάλυψη της έκτασης του Κινήματος, και της 'προέκτασής' του σε Πολεμική Αεροπορία και Στρατό, αφαίρεσε κάθε επιχείρημα ότι το καθεστώς είχε τη στήριξη του συνόλου των Ενόπλων Δυνάμεων.
- Το καθεστώς αναγκάστηκε να προβεί σε «δημοκρατικά» βήματα για να αλλάξει τις εντυπώσεις (κατάργηση της Βασιλείας- Γενική αμνηστία -κυβέρνηση Μαρκεζίνη)
- Ο λαός αντιλήφθηκε ότι το καθεστώς είναι γυμνό και η αντίδραση φούντωσε με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την αντίστροφη πλέον μέτρηση για την πολιτική λύση που ήρθε, δυστυχώς, αργά.


Το Κίνημα του Ναυτικού, και η θρυαλλίδα που το αποκάλυψε -ο Αντιπλοίαρχος Παππάς με το ΒΕΛΟΣ- ως γέφυρα στη λαϊκή αντίδραση από τη Νομική έως το Πολυτεχνείο, συνέβαλαν αποφασιστικά στις διεργασίες που οδήγησαν στην πτώση της δικτατορίας και στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Αρκετοί έσπευσαν αυθαίρετα να οικειοποιηθούν τις όποιες δάφνες και να διακηρύξουν εκ των υστέρων την ανύπαρκτη συμμετοχή τους.
Άλλοι, έσπευσαν να ρίξουν το ανάθεμα της προδοσίας και με χυδαία επιχειρήματα προσπάθησαν να μειώσουν την όποια σπουδαιότητα των ενεργειών.
Οι πολλοί, μη μπορώντας να εντάξουν τον Παππά και τους άνδρες του σε κάποια συγκεκριμένη κομματική παράταξη, έσπρωξαν τα γεγονότα στην αφάνεια και στη λήθη.

Αλλά, το Κίνημα του Ναυτικού, και το ΒΕΛΟΣ, όντως δεν ανήκει σε κανέναν.
Ανήκει στην ιστορία της Ελλάδας και στην ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού, της κιβωτού που συντηρεί για χιλιάδες χρόνια την Ελληνική Δημοκρατία, τον Ελληνικό πολιτισμό, στα σκαριά του.

Το σωστό ή λάθος των ενεργειών μας θα το κρίνει η Ιστορία όταν εμείς θα εκλείψουμε βιολογικά.
Αλλά μέχρι τότε, ουδείς δικαιούται με φαντασιώσεις να τις εκμεταλλεύεται για προσπόριση ψήφων ή για εκτόνωση των συμπλεγμάτων που διαμορφώθηκαν από την απραξία του.


Εγώ το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ένα δημόσιο
«ευχαριστώ κύριε Κυβερνήτα».
Το είχα χρέος.



αφιερωμένο στους απόντες συντρόφους
Κωστής Γκορτζής
Αντιναύαρχος Π.Ν. ε.α.
34 χρόνια και 25 κιλά βαρύτερος

ΤΕΛΟΣ

Υ.Γ. 1 Ευχαριστώ και τους φίλους και φίλες, τη Νίνα μου, τον Mαυροπρόβατο, τον Dralion, τον Μάνο Αντώναρο, τον Γιώργο Τετράδη, τον rockerblogger, τον Μπαμπάκη, τον Μαυρόγατο, τον pan, τη Ροδιά, τη Μαμάννι, την Κροτκάγια, τον Μαντρόσκυλο της Βάλια Κάλντα, τον Σχολιαστή, τη so-far, την allmylife, τον Άσπρο Λύκο, Τον Χρήστο Φασούλα και -σίγουρα ξεχνάω κάποιους/ες- που με έσπρωξαν, άλλος ελαφρά και άλλος δυνατότερα να καταθέσω αυτές τις αναμνήσεις μου και με τα σχόλιά τους 'συντήρησαν' τη δύναμη να συνεχίσω μέχρι τέλους.
Ευχαριστώ και τον Alzap για την ευπρεπή διασταύρωση των ξιφών.
Α, και τον νεαρό συνονόματο, και σχεδόν συνομήλικο του γιού μου, Αντώνιο που είχε την υπομονή να ακούσει όλη την ιστορία!
Όπως και όλους επώνυμους κι ανώνυμους που είχατε το κουράγιο να τα διαβάσετε όλα! :-)

Υ.Γ.2 Η αφήγηση, αναγκαστικά σε πρώτο πρόσωπο, ενδεχομένως να δίνει την εντύπωση ότι ήμουν το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας. Δεν ήμουν βέβαια. Υπάρχουν άλλες 31 παράλληλες ιστορίες γιατί στην κίνηση του ΒΕΛΟΣ συμμετείχαν οι :

1. Αντιπλοίαρχος Παππάς Νικόλαος Κυβερνήτης
2. Σημαιοφόρος Ζησιμόπουλος Νικόλαος, Μηχανικός, σκοτώθηκε τον Μάρτιο του 1977 στην προσπάθειά του να σώσει το προσωπικό του λεβητοστασίου στο Α/Τ ΘΥΕΛΛΑ μετά από έκρηξη σε ασφαλιστικά των λεβήτων. Ήταν, τότε, Υποπλοίαρχος.
3. Σημαιοφόρος Προκοπάκης Ηρακλής, Μηχανικός
4. Σημαιοφόρος Ματαράγκας Κωνσταντίνος
5. Σημαιοφόρος Γκορτζής Κωνσταντίνος
6. Σημαιοφόρος Στράτος Γεώργιος
7. Σημαιοφόρος Χατζηπέρος Παναγιώτης, Μηχανικός
8. Αρχικελευστής Καραμίχας Κωνσταντίνος
9. Αρχικελευστής Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος
10. Αρχικελευστής Σαραφιανός Γεώργιος
11. Αρχικελευστής Καλλίνος Παναγιώτης
12. Αρχικελευστής Πανούσης Διονύσιος
13. Αρχικελευστής Ρουσσόπουλος Δημήτριος
14. Αρχικελευστής Ρετζής Ευάγγελος
15. Αρχικελευστής Κιμιγκέλης Γιώργος, πέθανε το 2003
16. Επικελευστής Μηλιώτης Σπύρος, πέθανε το 2006
17. Κελευστής Βιτάλης Ανδρέας
18. Κελευστής Αυγερινός Αριστείδης
19. Κελευστής Γούτσος Γεώργιος, σκοτώθηκε από το στροφείο του Ελικοπτέρου του Νιάρχου πάνω στη θαλαμηγό όπου εργαζόταν, το 1993
20. Κελευστής Σπυριδάκης Εμμανουήλ
21. Κελευστής Σαμψών Μιχαήλ
22. Κελευστής Μυτακάκης Δημήτριος
23. Δόκιμος Κελευστής Αλοΐζος Νικόλαος
24. Δόκιμος Κελευστής Γκαρούτσος Ιωάννης
25. Δόκιμος Κελευστής Αντωνίου Γεώργιος
26. Δόκιμος Κελευστής Αγγελής Παναγιώτης
27. Δόκιμος Κελευστής Ελευθεριάδης Ιάκωβος
28. Δόκιμος Κελευστής Θεοδωρίδης Γεώργιος
29. Δόκιμος Κελευστής Αβραάμ Αλέξανδρος
30. Δόκιμος Κελευστής Ασημίνας Γεώργιος
31. Ναύτης Πρότακτος Ματζάνας Γεώργιος
και ως
32. Κελευστής Κωστάκης Κωνσταντίνος, που ήρθε στην 'ομάδα' στη Ρώμη από άλλο πλοίο.
Author: "Κωστης Γκορτζής (noreply@blogger.com)" Tags: "ΒΕΛΟΣ"
Send by mail


Χωρίς σύνδεση
 Προφίλ  
 
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
 Σελίδα 1 από 1 [ 3 Δημοσιεύσεις ] 

Παρόμοια Θέματα
d esso 2008
Δ. Συζήτηση: Στρατός Ξηράς - Αμυνα
Συγγραφέας: bloodiator
Απαντήσεις: 0
Προσκλήσεις Κατάταξης 2008 Δ' ΕΣΣΟ για όλα τα Σώματα
Δ. Συζήτηση: Στρατολογικά
Συγγραφέας: admin
Απαντήσεις: 0
2008/A EΣΣΟ
Δ. Συζήτηση: Πολεμική Αεροπορία
Συγγραφέας: widi
Απαντήσεις: 5
Μηχανικό Ναύπλιο 12-Φεβ-2008
Δ. Συζήτηση: Στρατός Εντός
Συγγραφέας: tasxan
Απαντήσεις: 10
ΚΕΥΠ Λαμία 2008/B
Δ. Συζήτηση: Στρατός Ξηράς - Αμυνα
Συγγραφέας: AleXcruiser
Απαντήσεις: 10

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Bing [Bot] και 2 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
-> phpBB skin developed by: John Olson
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com